ការនិយាយដើមគេ
ការនិយាយដើមគេ គឺជាទម្លាប់មួយដែលយើងតែងតែសង្កេតឃើញមាននៅស្ទើរតែគ្រប់ទីកន្លែង មិនថានៅកន្លែងធ្វើការ សាលារៀន ឬក្នុងសង្គមនោះទេ។ ពេលខ្លះ វាហាក់ដូចជាការជជែកគ្នាលេងកម្សាន្តធម្មតា ប៉ុន្តែការនិយាយដើមគេតែងតែលាក់កំបាំងនូវជាតិពុល ដែលអាចបំផ្លាញទំនាក់ទំនង និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់បុគ្គលម្នាក់ៗបានយ៉ាងងាយស្រួល។
ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សចូលចិត្តនិយាយដើមគេ?
មនុស្សភាគច្រើនធ្លាក់ចូលក្នុងទម្លាប់នៃការនិយាយដើមគេ ដោយសារតែកត្តាផ្លូវចិត្ត និងសង្គមមួយចំនួនដូចជា៖
- ចង់បានភាពស្និទ្ធស្នាល៖ ការចែករំលែក “រឿងសម្ងាត់” របស់នរណាម្នាក់ ជារឿយៗធ្វើឱ្យអ្នកនិយាយ និងអ្នកស្តាប់មានអារម្មណ៍ថាស្និទ្ធស្នាល ឬត្រូវរ៉ូវគ្នាមួយរំពេច។
- ការខ្វះទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង និងការច្រណែន៖ អ្នកខ្លះចូលចិត្តនិយាយបន្ទាបបន្ថោកអ្នកដទៃ ដើម្បីបិទបាំងភាពទន់ខ្សោយរបស់ខ្លួនឯង។ ធ្វើបែបនេះ ពួកគេមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងពូកែជាង ឬមានប្រៀបជាងគេ។
- ភាពអផ្សុក ឬអត់រឿងនិយាយ៖ នៅពេលដែលគ្មានប្រធានបទល្អៗ ឬមានប្រយោជន៍ដើម្បីជជែកគ្នា មនុស្សតែងតែយករឿងរបស់អ្នកដទៃមកធ្វើជាប្រធានបទ ដើម្បីកំដរបរិយាកាសកុំឱ្យអផ្សុក។
១. តើព្រះគម្ពីរមានទស្សនៈយ៉ាងណាចំពោះការនិយាយដើមគេ?
ព្រះគម្ពីរចាត់ទុកការនិយាយដើមគេថាជាទង្វើដែលបំផ្លាញសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការរួបរួម។ ព្រះគម្ពីរបានសង្កត់ធ្ងន់យ៉ាងខ្លាំងទៅលើអំណាចនៃពាក្យសម្ដី ដែលអាចផ្តល់ទាំងជីវិត និងសេចក្តីស្លាប់ដល់ផ្លូវចិត្តរបស់អ្នកដទៃ។
ការនិយាយដើមគេប្រៀបដូចជាអាវុធដ៏មុតស្រួច ដែលអាចកាត់ផ្តាច់មិត្តភាព បំផ្លាញការជឿទុកចិត្ត និងធ្វើឱ្យមនុស្សរងរបួសនៅក្នុងចិត្ត។ ពាក្យសម្ដីមិនមែនត្រឹមតែជាខ្យល់នោះទេ តែវាមានឥទ្ធិពលផ្ទាល់ទៅលើជីវិតមនុស្ស។
២. ដំណោះស្រាយ និងការអនុវត្តជាក់ស្តែងតាមព្រះគម្ពីរ
ប្រសិនបើអ្នកចង់ជៀសវាង ឬផ្តាច់ទម្លាប់នៃការនិយាយដើមគេ ព្រះគម្ពីរបានផ្តល់នូវការណែនាំជាក់ស្តែងដូចខាងក្រោម៖
និយាយពាក្យដែលស្ថាបនា មិនមែនបំផ្លាញអ្នកដទៃ
ជំនួសឲ្យការចាប់កំហុស ឬនិយាយរឿងអាក្រក់ពីគេ ចូរប្រើមាត់របស់អ្នកដើម្បីលើកទឹកចិត្ត ជួយកែលម្អ និងស្ថាបនាអ្នកដទៃវិញ។
ដោះស្រាយបញ្ហាទល់មុខគ្នា កុំចាក់ពីក្រោយខ្នង
បើអ្នកមានការអាក់អន់ស្រពន់ចិត្តជាមួយនរណាម្នាក់ គួរទៅជួបនិយាយជាមួយគេផ្ទាល់ ជាជាងយករឿងនោះទៅប្រាប់អ្នកទីបី។ ការនិយាយដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងភាពស្មោះត្រង់ អាចនាំឱ្យមានការសះស្បើយ និងការផ្សះផ្សា។
ជៀសវាងការសេពគប់អ្នកដែលចូលចិត្តនិយាយដើមគេ
វិធីដ៏ល្អបំផុតដើម្បីការពារខ្លួនកុំឱ្យឆ្លងទម្លាប់នេះ គឺត្រូវរក្សាគម្លាតពីអ្នកដែលចូលចិត្តញុះញង់ ឬយកសាច់រឿងគេមកហែកហួរ។ មនុស្សដែលយើងស្តាប់ជាញឹកញាប់ អាចប៉ះពាល់ដល់គំនិត ចិត្ត និងពាក្យសម្ដីរបស់យើង។
គ្រប់គ្រងចិត្ត និងគំនិត
ពាក្យសម្ដី គឺហូរចេញមកពីគំនិត និងចិត្តរបស់មនុស្ស។ ព្រះគម្ពីរលើកទឹកចិត្តឱ្យយើងផ្តោតអារម្មណ៍ទៅលើអ្វីដែលពិត ត្រឹមត្រូវ និងបរិសុទ្ធ។ នៅពេលដែលចិត្តយើងពោរពេញដោយរឿងល្អៗ យើងក៏លែងចង់និយាយរឿងអាក្រក់ពីអ្នកដទៃ។
សរុបមក
ការលុបបំបាត់បញ្ហានិយាយដើមគេ ត្រូវផ្តើមចេញពីការកែប្រែចិត្តគំនិតរបស់យើងខ្លួនឯងផ្ទាល់។
យើងត្រូវរៀនគ្រប់គ្រងអណ្តាត ជ្រើសរើសពាក្យសម្ដីដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងនិយាយតែពាក្យណាដែលនាំមកនូវសេចក្តីស្រឡាញ់ ការលើកទឹកចិត្ត និងការអត់ទោសឲ្យគ្នា។
សូមព្រះជួយឲ្យពាក្យសម្ដីរបស់យើងក្លាយជាពាក្យស្ថាបនា មិនមែនជាពាក្យបំផ្លាញ។
